بهرنگ صمدزادگان

هنرمند

بهرنگ صمدزادگان (م. ۱۳۵۸، تهران، ایران) آموزش نقاشی را از کودکی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد و بعد با ورود به هنرستان آن را ادامه داد. او مدرک کارشناسی نقاشی را از دانشگاه هنر و کارشناسی ارشد را از دانشگاه تربیت مدرس اخذ کرده است. صمدزادگان در سال ۱۳۸۷برنده‌ی جایزه قلم طلایی اولین فستیوال مدیا آرت جوانان در قاهره شد (IMAFY) ، درسال ۱۳۸۸جایزه­‌ی اقامت مطالعاتی در شهر بریستول انگلستان را از بنیاد ویزیتینگ آرتس دریافت کرد. او همچنین در سال ۱۳۹۱ برنده­‌ی اقامت هنری در بنیاد سالزامت شهر لینتز در اتریش و در سال ۱۳۹‌۴برنده­‌ی اقامت هنری در بنیاد کلیولند و استودیو زایگوت شد. او از سال ۱۳۸۳به تدریس دروس نظری و کارگاهی هنر در دانشگاه سوره، دانشگاه هنر تهران و آموزشگاه آریا و ماه مهر اشتغال داشته است. در سال ۱۳۹۴به­‌عنوان هنرمند مهمان، مدت یک ترم به تدریس در دانشگاه هنر کلیولند آمریکا پرداخت. صمدزادگان در هیات داوران دوسالانه دامونفر، نسل نو، فستیوال ویدئو آرتیست اصفهان، پرسبوک، جایزه ویستا، دوسالانه ورسوس و فراخوان پروژه‌های محسن حضور داشته است. صمدزادگان در آثارش به دنبال آزمودن امکان یا عدم امکان نمایش حقیقت، هویت و تاریخ در چهارچوب قوانین زیبایی شناسی و به چالش کشیدن توانایی تصویر در نمایش این مفاهیم است. او به‌­عنوان پژوهشگر و کیوریتور جدای از کشف و بررسی پدیده­‌های جدید هنری، معتقد به باز­اندیشی در قواعد و الزامات تثبیت­‌شده­‌ی هنر و به چالش کشیدن آن­ها است. نقاشی زمینه‌ی اصلی کار بهرنگ را شامل می‌شود. موضوعات آثار او برگرفته از تصاویر و روایات تاریخ معاصر ایران و آمیختن آن­ها با فانتزی داستانی و زیبایی‌­شناسی نقاشی است. اما هدف او بازنمایی روایت تاریخی نیست. تصویر تاریخ از نظر او یک ماده‌ی شخصی است که تحت تاثیر کلیشه‌های تصویری و زیبایی شناختی ساخته می‌شود؛ ترکیبی از به­‌هم ریختگی و آشفتگی و جست­‌وجوی بیهوده‌ی حقیقت دست­‌نیافتنی. به همین ترتیب در طول کار، سلسله مراتب و نظام­‌هایی را که بازنمایی اطلاعات و آگاهی را تحریف می‌کنند دنبال می‌کند. نظام­‌هایی مثل سیاست، زیبایی‌­شناسی و تاریخ که قادرند متنی را تهی و عقیم سازند و می‌توانند سلسله مراتبی نامعقول به وجود آورند که عامل سردرگمی دائمی و فقدان راهی برای ضبط و بیان حقیقت شوند. این نظام به نظر او در خلق هنری هم حاکم می‌شود و در آن، به‌ مقصد‌ رسیدن یا یافتن راه رهایی در کار نیست. بلکه تنها چیزی که وجود دارد جست­‌وجو برای یافتن راهی دیگر و درواقع امیدی تازه برای برون‌­رفت از آشفتگی و بحران است. بر این اساس است که فرآیند تولید هنر برای او، موازی تجربه‌ی زیستن در زمان حال تحت تاثیر گذشته قرار می‌گیرد. علاوه بر این، فرآیند نقاشی برای صمدزادگان، جست­‌وجویی است برای رسیدن به درک درستی از نقاشی به­‌عنوان یک مدیوم که روی شرایط جدید در وضعیت پسا-رسانه‌ای کار می‌کند. او به تمرکز بر این نکته علاقمند است که چگونه نقاشی می‌تواند در شیوه‌ای آزاد به­‌عنوان ابزاری برای پرداختن و تامل در جنبه‌های هویت فرهنگی مورد استفاده قرار گیرد؛ موضعی که ممکن است در برابر شیوه‌ی اعلامیه­‌گون نقاشی قرار گیرد. او عناصر تصویری‌اش را از تجارب مشترک شخصی و جمعی جمع­‌آوری می‌کند. این عناصر اغلب از زمینه­‌ها و دوره‌­های مختلف اخذ شده­‌اند و دارای ویژگی‌های ابهام­‌آمیز هستند. فضای نقاشی برای او فضایی است که در آن چیزهای به ظاهر غیرقابل بحث دائماً مورد بازنگری قرار می‌­گیرند و با چیزهای دیگر در روابط جدید قرار می­‌گیرند. از این نظر فضای مفیدی برای تفکر است.

مجموعه‌ها